I OFFICIALLY DESPISE STATS...

sinusumpa ko siya...

Phenomenal Woman
Maya Angelou

Pretty women wonder where my secret lies.
I'm not cute or built to suit a fashion model's size
But when I start to tell them,
They think I'm telling lies.
I say,
It's in the reach of my arms
The span of my hips,
The stride of my step,
The curl of my lips.
I'm a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That's me.

I walk into a room
Just as cool as you please,
And to a man,
The fellows stand or
Fall on their knees.
Then they swarm around me,
A hive of honey bees.
I say,
It's the fire in my eyes,
And the flash of my teeth,
The swing in my waist,
And the joy in my feet.
I'm a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That's me.

Men themselves have wondered
What they see in me.
They try so much
But they can't touch
My inner mystery.
When I try to show them
They say they still can't see.
I say,
It's the arch of my back,
The sun in my smile,
The ride of my breasts,
The grace of my style.
I'm a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That's me.

Now you understand
Just why my head's not bowed.
I don't shout or jump about
Or have to talk real loud.
When you see me passing
It ought to make you proud.
I say,
It's in the click of my heels,
The bend of my hair,
The palm of my hand,
The need of my care,
Cause I'm a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That's me.

"All Love Has Failed Me'

Love I cannot have, for it is love that I fear
Never again shall I draw someone ever so near
No longer love will my heart ever hold
For my heart has hardened and turned ice cold
The virginity of my lips and body will never be given
Closer to insanity, and further from love I am driven
I cannot love, I am not destined
And forever a virgin will I be christened
I now beg of you to not seek my heart
For you will find the bitterness and surely depart
It is now that I am beginning to see
That I am alone and always it will be.

~ Glaedr

 i declare:
na ang green tea latte ng Second Cup is better than Starbucks'...

ayon laman po.. 

 

"Is this fate?

No, it isn't.

If it's meant to happen,

It will happen somehow.

I kept [her] in my heart for seven years.

But I never thought anything would really happen between us.

Maybe I liked that feeling of missing someone.

I guess I liked living on that one-way street.

I won't do stupid things like this anymore."

- From: When Romance Meets Destiny

 
bwahahhahahahha...wth.

 

 

i don't know what to call it so yon na lang... naisip ko lang, may topic na naman akong pwedeng i-blog.... since marami (and i should say, dumadami) na rin akong ganitong moments, bakit di ko na lang i-blog so i can keep track na rin sa mga pangyayari sa buhay ko... nyahahha, and so others wont feel bad if this things happened to them, kasi di kayo nag-iisa... andito ako...

oh, yong topic pala ay yong mga kakahiyang moments ko (katangahan moments, unfortunate events)

una kong maisip is this one time sa St. John's College sa school ko... may class ako don ng 8:30am eh (by the way, not advisable na magkaroon ng class doon during winter unless most of the time andon ka... ito ay dahil malamig... mareklamo ako kaya ganun)... anyway, one time dumating ako don ng mga 8:10am.. nilagay ko sa classroom ang bag ko then i decided na pumuntang washroom (dahil wala lang, kailangan lang may gawin ako dahil wala pa ang prof namin at wala akong magawa sa loob ng class, wala rin kasi akong kakillala don).. so lumabas ako, normally talaga magkatabi yong "mens" at "ladies" di ba (kung bakit, di ko rin alam)... anyway, alam nyo na seguro ang nangyari, ayon pumasok ako sa mens... the worst thing was, may mga nakakita saken... ewan ko lang kung bakit ko ginawa yon, nabasa ko naman yong sign eh... sa lamig seguro... 

itong pangalawa, kanina lang to nangyari.... galing kami nina Sybil at Tristan na nanood ng movie sa school (Indonesian horror movie)... bumababa ako ng bus sa confusion corner... don maghihintay ako ng bus18 pauwi...habang naghihintay ako (with two other guys sa bus stop) napalingon ako and then sa likod ko, nagkatinginan kami nong isa pang lalaki (kakarating lang seguro niya)... tumalikod siya saken... then humarap siya after a few seconds... sinasabi ko sa isip ko "dapat bang kilala ko siya at pansinin ko siya?"... kasi tumingin siya ulit saken.. (wierdo)... akala ko naman kilala ko talaga siya kasi familiar yong mukha nya... so sabi ko "kuya [identity protected]?"... tapos sabi niya "HUH?".. that's when i knew na mali ako... DI KO SIYA KILALA...  pero shit siya, pinahiya nya ako don sa ibang tao sa bus stop... buti na lang dumating na yong bus ko pagkatapos ng mga pangyayari... NA-SAVE AKO..

yan muna ngayon..

 why??? why??? why??? oh why???

bakit nga ba??? 

ano? may problema ka ba? anong kailangan mo, ba't suddenly nagmumulto ka dyan... nananahimik ako oh. tahimik na tahimik. 
ano na?
ano ba kasi?

yoohhh....
bahala ka sa buhay mo... manigas ka dyan...

 bakit kaya lagi na lang akong pinaghihintay ng bus?
di talaga ako makatiming na pagdating ko sa bus stop eh malapit nang dumating yong bus.. 
lagi na lang, either 
1. pagdating ko sa bus stop eh kakaalis lang nong bus na dapat ko'ng sakyan... minsan nakikita ko pa nga ang pag-alis.
2. i'm totally ignored by the driver... hello???... ganun ba ako ka-invisible?? di ba nakikita ang black clothing pag early morning or afternoon... understandable pag gabi pero, pag may araw, nakikita kaya yon... 
3. say dalawang klase yong bus na sasakyan ko... ang madadatnan ko eh, yong bus na papunta sa ibang distination... and so kailangan ko na namang maghintay ng 15 minutes for the other one...

ai buhay... 
kailangan ko ng kotse....
wahahahhahaha....

 when I could be studying for my lab test tomorrow.... ito ako at nagba-blog, nagche-check ng e-mail, nag-i-internet....

tinatanong ko lang sa sarili ko ngayon kung ano ba talaga and dapat na bina-blog ko... 

secret stuff???... based on experience, it's not safe to put in writing the "secret" stuff so may reluctance akong nalalaman

random stuff??... ito naman, that is kung ang "random" stuff na nangyayari sa buhay ko ay sobrang interesting... sa aking obserbasyon, bihira lang ang "interesting random stuff" sa buhay ko... unless maghanap ako... 

other people's stuff???... ano to gossip blog? although, although... that's interesting.... eh sino naman ang i-tsi-tsismis ko? 
actually, this is a good idea... time to start scouting for prospective victims... (***)

wala na akong maisip na options... 
but i got an idea.... time to scout...
later then...
abangan...

 

di ko na to pinagsawaan... 

 

black and white view of everything else except... 
except.... 
no exceptions... 
too bad... 

 
mahilig lang talaga akong magpost ng tungkol sa mga walang kwentang bagay... dahil wala naman akong maisip na isulat pa dito... ano pa bang bago... wala naman...

update: di ko nakita yong shoplifter for the last two days na nagtrabaho ako... but that doesn't mean na namatay na siya or whatever... malay ko ba kung andon lang siya sa labas at nakatingin... ewan ko sa kanya... the thing is, dahil diyan, napaparanoid na rin ako at ngayon ayoko na pumasok sa trabaho... idagdag mo pa yong ibang costumers na nakaka-irita... kasi naman ang titigas ng ulo.. pag sinabi mong di pwede sana naman eh ini-intindi nila.. di yong pinagdidi-inan nila talaga yong gusto nila... ano sila sinuswerte.. I know, the customer is always right ang policy sa trabaho ko.. KAYA NGA DI AKO BAGAY DON!!!!... 

ay ewan...  

please uninstall this... whatever "this" is... it's not working properly, obviously wala akong ginawang mali... i followed the instructions correctly... grrrrr... this always happens... computers... i don't understand them...

" There is no greater sorrow than to recall in misery the time when we were happy."  Dante

 after nong incedent last saturday night... 
well, galit pa rin ako... anyway, nagtrabaho ako ng sunday afternoon. tapos nong pagkabukas ng store... ang kapal talaga ng lalaking yon... andon na naman siya sa labas... pero nong nakita nya ako, umalis na rin siya... pero, excuse me. excuse me.... ang kapal talaga... sobra... kung ako sa kanya nag mellow down sana ako ng sandali man lang at di ako magpapakita sa area ng ninakawan ko.. di ako tanga at babalik the very next day... S-T-U-P-I-D.... well nakatakbo na siya so di na kami tumawag ng police... well, as if ma-aabotan siya kung tumawag kami...

enough with that nga.. kumukulo ang dugo ko sa kanya... 

today, wala pala akong work...wahhahaha.. akala ko may work ako... so dahil wala akong work at wala ding pasok sa school so nagliwaliw na lang ako... as if wala akong lab report na due tomorrow.. good luck sa'ken... 
ang ganda pala ng christmas decor sa city place... well, para saken.. napakamadrama niya... then malapit sa legislative building, may nagshoot ng "movie"... ewan ko kung movie or yong mga short films lang.. sobrang makaluma na nong film.. ang daming vintage cars at syempre yong costume nila, "vintage" din..

it's time to do my lab report...

I love my alone times....

grabe, ang haba ng title.. para namang related sa entry... 
anong kwento today??? 
ai nako, yeah, kung sinuswerte ka nga naman... galing akong UC at papunta na ako sa locker ko... pababa ako ng hagdanan ng.......
wala lang, nahulog lang ako (tugudog)... di naman ganun kagrabe. mga 2/3 hakbang seguro.. ewan.. di ko na namalayan. basta nahulog na lang ako... sumasakit pa rin yong paa ko hanggang ngayon pero kaya naman... at ang mabuti ay nakakalakad pa naman ako... 
grabe yong mga taong nakakita saken, balak pang tumawag ng ambulansya... (i feel special)... (ngeeek)... sabi ko, di na, nagagalaw ko pa naman yong paa ko... 
so ayon lang naman ang major na nangyari today... 
kasi naman ang bigat ng mga dala ko... at idagdag pa na nag-sleep-walk ako... hahahha... inaantok talaga ako eh.. kaya napapikit ako ng konti.. pero ayon nga ang nangyari.....
ano ba... GISING!!!!!.... tatanga-tanga kasi... 
at least natatawanan ko na to ngayon... pero masakit talaga kanina... 
anyway, yon lang... 

ayaw pa rin magconnect sa internet ng laptop... 
ano bang sakit mo kasi??? anong ka-artihan to???
wala akong alam sa computers...